ناجوری به قلم مهدیه فیروزی
پارت صد و سیزده :
نور خورشیدی که چند ساعتی از طلوعش گذشته بود تابید بر آن باکس پرماجرا که در دست ایرج قرار داشت و رد خون خشکیده روی دیوارههای سفید داخلی را واضحتر به چشمان سخت و سبزرنگ او هدیه کرد. دستی پیش برد و همراه لغزش ساعت استیل صفحه مشکی روی مچ دستش که بابت تا آرنج بالا بودن آستینهای پیراهن سفیدش مشخص بود، چندتار از موهای مشکی و پژمردهی درون باکس را دور انگشتاشاره چرخاند سپس دستش را بالا بر
مطالعهی این پارت حدودا ۱۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۸۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
راز
1عالی بود خوش قلم
۱ سال پیش
مهدیه فیروزی | نویسنده رمان
ممنون از نگاهت🫶🏼
۱ سال پیشهانی
1مهدیه جونم من پارت مخوام من پارت مخواماگه پارت نزاری گریه میکنم
۱ سال پیش
مهدیه فیروزی | نویسنده رمان
فردا و یه پارت طوفانی نزدیکه🫶🏼🔥
۱ سال پیشFatemeh
2واقعا میخکوب کننده ترین و لذت بخش ترین رمانیه که خوندم خسته نباشید
۱ سال پیش
مهدیه فیروزی | نویسنده رمان
ممنون از نگاهت زیبا✨🫶🏼
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...

آناشید
0منم همینطور بامداد جان منم همینطور:)))